continuitas
Latín
| continuitās | |
| clásico (AFI) | [kɔn.tɪˈnʊ.ɪ.taːs] |
| rima | u.i.tas |
Etimología
De continuus ("continuo") y el sufijo tās, de contineo ("conectar") y el sufijo -uus, del prefijo con- y teneō, -ēre ("sostener").[1] (con-teneō-uus-tās)
Sustantivo femenino
3.ª declinación (m/f consonante) | ||
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | continuitās | continuitātēs |
| Vocativo | continuitās | continuitātēs |
| Acusativo | continuitātem | continuitātēs |
| Genitivo | continuitātis | continuitātum |
| Dativo | continuitātī | continuitātibus |
| Ablativo | continuitāte | continuitātibus |
Descendientes
|
Referencias y notas
- Glare, P. G. W. (editor, 1983) Oxford Latin Dictionary. Oxford: Oxford University Press
Este artículo ha sido escrito por Wiktionary. El texto está disponible bajo la licencia Creative Commons - Atribución - CompartirIgual. Pueden aplicarse cláusulas adicionales a los archivos multimedia.