benedictio
Latín
| benedictio | |
| clásico (AFI) | [bɛnɛˈd̪ɪkt̪iɔ] |
| eclesiástico (AFI) | [beneˈd̪ikt̪͡s̪io] |
| rima | ik.ti.o |
Etimología 1
Si puedes, incorpórala: ver cómo.
Sustantivo femenino
3.ª declinación (m/f consonante) | ||
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | benedictio | benedictionēs |
| Vocativo | benedictio | benedictionēs |
| Acusativo | benedictionem | benedictionēs |
| Genitivo | benedictionis | benedictionum |
| Dativo | benedictionī | benedictionibus |
| Ablativo | benedictione | benedictionibus |
Referencias y notas
Este artículo ha sido escrito por Wiktionary. El texto está disponible bajo la licencia Creative Commons - Atribución - CompartirIgual. Pueden aplicarse cláusulas adicionales a los archivos multimedia.