votus
Latín
| vōtus | |
| clásico (AFI) | [ˈwoː.tʊs] |
| rima | u̯o.tus |
Forma verbal
1.ª y 2.ª declinación (-us, -a, -um) | ||||||
| Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | vōtus | vōta | vōtum | vōtī | vōtae | vōta |
| Vocativo | vōte | vōta | vōtum | vōtī | vōtae | vōta |
| Acusativo | vōtum | vōtam | vōtum | vōtōs | vōtās | vōta |
| Genitivo | vōtī | vōtae | vōtī | vōtōrum | vōtārum | vōtōrum |
| Dativo | vōtō | vōtae | vōtō | vōtīs | vōtīs | vōtīs |
| Ablativo | vōtō | vōtā | vōtō | vōtīs | vōtīs | vōtīs |
- 1
- Participio perfecto pasivo de voveō.
Referencias y notas
Este artículo ha sido escrito por Wiktionary. El texto está disponible bajo la licencia Creative Commons - Atribución - CompartirIgual. Pueden aplicarse cláusulas adicionales a los archivos multimedia.