intratus
Latín
| intrātus | |
| clásico (AFI) | [ɪnˈtraː.tʊs] |
| rima | in.tra.tus |
Forma verbal
1.ª y 2.ª declinación (-us, -a, -um) | ||||||
| Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | intrātus | intrāta | intrātum | intrātī | intrātae | intrāta |
| Vocativo | intrāte | intrāta | intrātum | intrātī | intrātae | intrāta |
| Acusativo | intrātum | intrātam | intrātum | intrātōs | intrātās | intrāta |
| Genitivo | intrātī | intrātae | intrātī | intrātōrum | intrātārum | intrātōrum |
| Dativo | intrātō | intrātae | intrātō | intrātīs | intrātīs | intrātīs |
| Ablativo | intrātō | intrātā | intrātō | intrātīs | intrātīs | intrātīs |
- 1
- Participio perfecto pasivo de intrō.
Referencias y notas
Este artículo ha sido escrito por Wiktionary. El texto está disponible bajo la licencia Creative Commons - Atribución - CompartirIgual. Pueden aplicarse cláusulas adicionales a los archivos multimedia.