armatus
Latín
| armātus | |
| clásico (AFI) | [arˈmaː.tʊs] |
| rima | ar.ma.tus |
Forma verbal
1.ª y 2.ª declinación (-us, -a, -um) | ||||||
| Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | armātus | armāta | armātum | armātī | armātae | armāta |
| Vocativo | armāte | armāta | armātum | armātī | armātae | armāta |
| Acusativo | armātum | armātam | armātum | armātōs | armātās | armāta |
| Genitivo | armātī | armātae | armātī | armātōrum | armātārum | armātōrum |
| Dativo | armātō | armātae | armātō | armātīs | armātīs | armātīs |
| Ablativo | armātō | armātā | armātō | armātīs | armātīs | armātīs |
- 1
- Participio perfecto pasivo de armō.
Referencias y notas
Este artículo ha sido escrito por Wiktionary. El texto está disponible bajo la licencia Creative Commons - Atribución - CompartirIgual. Pueden aplicarse cláusulas adicionales a los archivos multimedia.